Na de middelbare school koos ik ervoor om Politicologie te gaan studeren in Leiden. Na mijn eerste studiejaar wist ik dat ik hier niet mijn droombaan mee zou vinden.

Te veel vergaderen.
Te veel politieke spelletjes.
Te weinig mijn wereld.

Dus trok ik de stoute schoenen aan en besprak het met mijn moeder. Ik weet nog hoe spannend ik dat toen vond. Mijn moeder zei: โ€˜Wie A zegt, moet ook B zeggenโ€™.

Nog minimaal drie jaar studie voor de boeg.

Ik heb B gezegd. Mijn studie afgemaakt. Er was gelukkig een theoretische afstudeerrichting waar ik nog wel iets mee kon.
Bul gehaald. Check. Ik mag mezelf doctorandus noemen. Wat ik nooit doe, maar dat terzijde.

Ik heb zelfs nog gekeken of ik een baan kon vinden als politicoloog. Deed een assessment van een hele dag voor een baan en werd tot mijn verrassing aangenomen. Werd ik er blij van? NEE! Bij de eerste baan nam ik binnen twee weken ontslag, bij de tweede zat ik binnen een half jaar overspannen thuis.

Mijn eerste les om mijn hart te volgen en op te komen voor wat รญk wil. Ook hier een check. ๐Ÿ˜‰

Fast forward: na een wat hobbelig pad werk ik inmiddels ruim tien jaar als kinesioloog, werk waar ik nog elke dag hรฉรฉl blij van word.

En inmiddels weet ik: je hoeft helemaal geen B te zeggen als je A hebt gezegd.
Het mag ook N zijn.
Of K van kinesiologie! ๐Ÿ˜Š

(De foto is van mijn afstudeerdocent en mij vlak na de buluitreiking.)