Ik hoor mezelf zeggen: ‘Leuk!’ Maar ik voel de stress omhoog schieten en denk: ‘Oh help, straks hangen de jongens uit de klas aan het plafond.’
Ik weet dat ik het kan, ik heb jaren voor de klas gestaan. Maar dit voelt zó anders. De oefeningen die ik met de klas van een van mijn zoons wil gaan doen zijn ongewoon en dat geeft me stress.
Eenmaal thuis bereid ik de hele les voor met een hand op mijn voorhoofd. Deze techniek is zo simpel en krachtig dat ik de stress meteen voel zakken.
Een week later sta ik ontspannen voor de klas en al die onbekende oefeningen gaan prima. Volle aandacht, iedereen doet enthousiast mee en af en toe is er een verbaasde uitroep. Aan het eind van de les blije kids en blije juf.
En … geen van de jongens hing aan het plafond. 😊
Zo makkelijk kan het gaan.
Pasgeleden sprak ik nog een van de jongens uit de klas van destijds, en hij vertelde me hoe leuk hij die les had gevonden. Hij wist het dus – na ongeveer tien jaar – nog steeds!